صحنِ بی‌بی زینبه رویایِ پروازم، وای

تصویر رفیقمو که میبینم بازم، وای

با دردِ جدایی می‌سوزم و میسازم، وای

اون لحنِ عجیب کلامشو یادم هست، وای

دائم میگفت‌ هرکی‌ شهید‌ نشه‌ بازنده‌ست، وای

آخر رویِ دامن زهرا چشاشو بست، وای

نمیدونم دمِ آخر تویِ غربت کجا جون داد

دست‌ رو سینه‌اش‌ گذاشت‌ شاید‌ رو به‌ کرببلا جون‌ داد

سلام ارباب دو دنیا شهید راهتُ دریاب

به‌ فدای لب‌ خشکت که‌ هنوز هست تشنه آب

در هر منطقه ای هنر با اشکال مختلف خود نشان دهنده فرهنگ آن منطقه و قوم است. برخی از این هنرها نسل در نسل حیات خود را ادامه می دهد تا به نمادی از آن فرهنگ تبدیل شود. از دیرباز هنر ایران با حب اهل بیت (ع) عجین شده و باعث خلق دستاوردهایی شده که هر فردی باید به آن افتخار کند.

برجسته ترین آنها در قالب شعر و موسیقی نمود پیدا می کند؛ که می تواند در جای جای ایران اسلامی به آن اشاره کرد و آن را مثال زد. یکی از این افتخارات در استان گیلان، شعر و در کنار آن موسیقی گیلکی “علی جان” است. که تقریبا بیشتر گیلک زبانان به واسطه زمزمه های پدرها و مادرهایمان با آن آشنایی داشته و آن را دوست دارند. در ادامه متن شعر و معنی آن را قرار می دهم. با صدای تورج رضاپور

خواندن ادامه

یکی از دعاهایی که من خیلی با آن ارتباط برقرار می‌کنم مناجات امیرالمومنین علیه‌السلام با خدای متعال است. وقتی این مناجات را گوش می‌کنم به معنای واقعی آرامشی درون من حاکم می‌شود که با هیچ چیز عوضش نمی‌کنم. متن فارسی و عربی این دعای زیبا را قرار دادم. برگردان فارسی آن توسط استاد حسن انصاری صورت گرفته و صوت این مناجات نامه نیز با صدای آقای مهدی سماواتی است.

خواندن ادامه