دعا یعنی ارتباط با خدا. راهی است که انسان با آن، به وجود مقدس ذات الهی تقرب پیدا می کند. دعا وسیله ایست تا انسان غرور و منیت ها را کنار گذاشته و خواسته های خود را از قادر حقیقی طلب کند و بداند تنها کسی که می تواند آنها را مستجاب کند خداست!

امام صادق (ع) می فرمایند: شما را سفارش مى کنم به دعا کردن، زیرا با هیچ چیز به مانند دعا به خدا نزدیک نمى شوید و دعا کردن براى هیچ امر کوچکى را، به خاطر کوچک بودنش رها نکنید، زیرا حاجتهاى کوچک نیز به دست همان کسى است که حاجتهاى بزرگ به دست اوست.۱

خواندن ادامه
۲+

وبسایتها، کتب، برنامه های صوتی و تصویری و… همه و همه در مورد علایمی صحبت می کنند که با ظهور این علایم و به وقوع پیوستن آنها ظهور حضرت مهدی (عج) نیز نزدیک می شود. برخی نیز فاصله ی بسیار کمی با با ظهور دارند. اما افرادی که تعداد آنها کم هم نیست در مورد این علامات سوال می کنند و ارزش وجود این علایم را جویا می شوند. در زیر سوال هایی که از مهمترین عوامل پیش روی این افراد و حتی غیر از ایشان است، آمده که به آن اشاره می کنم!

خواندن ادامه
۰

در مطلب حقیقت انتظار برای ظهور امام مهدی (عج) به صورت کوتاه به تعریف انتظار سازنده و غیر سازنده پرداختیم. حال برای آشنایی بیشتر و یافتن تفاوت انتظار، این مطلب را تقدیم حضورتان می کنم.

آنچه در تعریف کوتاه انتظار سازنده داشتیم :

انتظار بدون تلاش ارزشی ندارد و کسی منتظر واقعی به شمار می آید که برای تحقق وعده ی الهی اقدامی انجام دهد. حال این اعمال ممکن است دعا و زنده نگه داشتن یاد امام مهدی(عج)، ترویج فرهنگ مهدویت، الگوپذیری از امام مهدی(عج) و یا به زبان ساده شناخت امام مهدی (عج) و مسیری که ایشان برای رضایت خدا در آن قدم بر می دارد باشد.

خواندن ادامه
۰

در مطلب “واژه ی انتظار” انتظار و فرد منتظر را در قالب نوشته ای کوتاه به شما تقدیم کردم. اما بنا بر قولی که در نوشته های قبلی، برای توضیح بیشتر در مورد انتظار سازنده و مسایل مختلف شناخت آن و به طور کلی حقیقت انتظار به شما داده شد، نظر شما را به این مطلب جلب می کنم!

انتظار حالتی درونی است که فرد را وادار به انجام اقداماتی برای مرتفع کردن مشکلات پیش روی می کند. انتظار مسیری برای تحرک، تلاش و اقدام است؛ نه بی تحرکی و عدم تلاش! در فرمایشات پیامبر (ص) و ائمه (ع) می توان فهمید که انتظار برای به سرانجام رسیدن وعده ی الهی، فقط چشم به راه بودن نیست. زیرا در احادیثی از انتظار به عنوان عبادت، بهترین عمل پسندیده و… نام برده شده است و منتظر را شهید در راه خدا قرار داده اند! به راستی چرا این گونه است؟

خواندن ادامه
۰

مقدمه

انتظار واژه ی عمیق و خاصی است که در همه ی جهات زندگی و در تمام ادیان محترم شمارده شده است. انتظار از نظر لغوی به معنای توقع داشتن، چشم به راه بودن و نگرانیست، پس کسانی که به انتظار نشسته اند را می توان افرادی دانست که در انتظار تغییرات بسیار زیادی هستند. خواه این تغییرات فردی باشد یا اجتماعی.

هر فرد در اجتماع انتظار را با توجه به مشخصه های خود می سنجد و درست و غلط بودن آن را در منفعت به خود می داند. اینجاست که مرز بین مومن و غیر مومن مشخص می شود! و در اینجاست که انتظار به معنای حقیقی درک می شود نه با واژه هایی که فقط معنای کلمه را می رسانند. انتظار در نهاد یک مومن واژه مقدسی است، معنای آن از میل به هدایت و آینده ای روشن و نجات دین از شر فتنه ها مشخص است. حال آنکه معنای انتظار از نظر غیرمومن وسیله ای برای رسیدن به منفعت مادی است.

خواندن ادامه
۰

در دنیای ارتباطات، اخبار هر گوشه از جهان در کمترین زمان انتشار پیدا کرده و به مخاطب می رسد و هر مخاطبی اخبار مورد علاقه ی خود را دنبال و با توجه به اطلاعات بدست آمده آن را تجزیه وتحلیل می کند. با وجود حجم بسیار بالای اطلاعات و سیل بمباران اطلاعاتی رسانه ها، تنها دستگاه پردازنده ی انسان، یعنی مغز، برای تفکیک یا جداسازی اطلاعات، کاری جز تحلیل این اطلاعات ندارد! اینجاست که اگر زمانی اطلاعاتی نادرست در کار باشد، با توجه به همان تحلیل صورت می گیرد و همین امر باعث به وجود آمدن دیدگاه های مختلف شده، که دلیل آن چیزی جز تعدد منابع مورد استفاده ی آن افراد نیست.

یکی از مسائل مهم امر مهدویت وجود نشانه های متعدد است که هر فردی را در زمان های مختلف با توجه به تشابهاتی که بین رخدادها وجود دارد به اشتباه می اندازد، از جمله قیام پرچم های سیاه خراسان که قبل از ظهور حضرت مهدی (عج) و برای پشتیبانی ایشان اتفاق می افتد و در روایات مختلف بر این امر تاکید شده است.

خواندن ادامه
۰

عدالتخواهی نیاز انسان کامل و به نوعی یک نیاز فطریست که ناخودآگاه می طلبد انسان در راهش قدم بگذارد. و اما در جامعه ی مهدوی، عدالت را می توان بزرگترین دست آورد آن جامعه دانست! جامعه ای که به دور از هر تعصبی فقط و فقط در پی ایجاد برابری و مساوات ، به سوی کمال ره می یابد.

به راستی تا کنون به چه مقدار عدالت در جهان اجرا شده است؟

آیا عدالت فقط قرار گرفتن ثروت های جامعه در دست افراد خاص است؟

آیا کسانی که دم از اجرای عدالت در جوامع می زنند خود انسانهای عادلی هستند؟

آیا سکوت قشر آسیب پذیر جامعه نشان از اجرای بدون نقص عدالت در جامعه است؟

و سوال های دیگر که ذهن هر انسان عدالتخواهی را متوجه و درگیر می کند. جواب تمام این سوال ها را می توان با توجه به قرارگیری هر انسان در جامعه پاسخ داد و آن را با مثال زیر بهتر درک کرد.

خواندن ادامه
۰