یک وجب و نیم پایین تر از بینی…!

مدتیست تب و تاب بازار ارز (!) دمای بازارهای عمومی، کالاها و محصولات دیجیتال را بشدت بالا برده است. به صورتی که حتی نفس کشیدن در هوای بسیار داغ این روزها، روح و جسم انسان مخصوصا از نوع ایرانیش را مسموم می کند. جدا از محصولات دیگر که روزانه توسط مردم استفاده می شود و به نوعی مایحتاج مردم به حساب می آید، و صد البته مهمترین بخش و دغدغه ی مسئولین (!) است، این روزها محصولات دیجیتال با بالا رفتن قیمت دلار برجی به سمت ستاره ی ثریا می سازد. از قیمت بالای لپ تاپ ها، گوشی های همراه و… گرفته تا قیمت رم ۱ گیگ که هر کدام مانند خنجری بر قلب خریداران نیازمند فرود می آید.

منظور بنده از خریداران نیازمند صرفا کسانی هستند که برای چشم و هم چشمی و یا تنها برای تست محصولات دیجیتال و یا زیادی پولهایشان محصولات دیجیتال را خریداری نمی کنند؛ و برای رفع نیازهایشان، چه تحصیل چه کار و یا هر چیز دیگری است که از آنها استفاده می کنند. البته به شرطی که آقای دلار اجازه دهد تا بتوانند محصول مورد نظر را خریداری کنند!

هر چه زمان به جلو می رود برای خودم و برای دنیای دیجیتال متاسف می شوم. برگزاری معارفه یا فروش محصولی در خارج از این مرزها انسان را به چنان ذلتی می اندازد که به اصطلاح ما ایرانیان برای نفر اول بودن زنبیل قرار می دهند. چنین رسمی در ایران خودمان نیز جای خود را کم کم دارد باز می کند. حتی قیمت های بالا با سو استفاده ی بسیار نیز مانع چنین عملی نشده است. شاید من عقب مانده فکر می کنم!

در این میان از بزرگترین مسبب گرانی باید یاد کرد! بله، فروشندگان واقعا محترم (!) که چقدر در این بهبهه از مردم حمایت کرده و برای همین قیمت های کالای خود را به سقف آسمان نزدیک کردند. البته می دانم به چه فکر می کنید! حتما می گویید تقصیر آقای دلار است نه؟؟ اما به نظر شما کالای قبل که در انبار نگهداری شده اند هم شامل قیمت جدید آقای دلار می شوند؟ مسلما نمی شود! بعد با هزار ترفند روزانه برای محصولات خود قیمت تعیین می کنند و برخی از محصولات را به بهانه ی مشخص نبودن قیمت بفروش نمی رسانند که مگر به قیمت بالاتر آن را به یک پول چاپ کن و یا یک خریدار نیازمند بفروشند.

متاسفانه این بازی کثیف در تمام سطوح وجود دارد و هر کس برای سود شخصی خود مردم را فدا می کند. مردمی که پشتوانه ی خرید هستند، مردمی که از یک جنس هستند و مردمی که ایرانی هستند.

بالاخره بعد از کلی کلنجار رفتن با خودم نفهمیدم برای پایین کشیدن آقای دلار از تخت گرانی چه کسی را باید دید! مسئولین؟ مسئولان؟ باراک اوباما؟ محمود ظروفچی؟ یا شما که به علت وجود دستهای پشت پرده خواننده ی این مطلب شدید؟

قصد من از نوشتن این مطلب، نامه ی عاشقانه و یا اعتراض به شخص و یا گروهی نیست. این دردیست از ناحیه ی یک وجب و نیم پایین تر از بینی…!

عواقب برداشت کوته فکرانه از این نوشته به عهده ی خواننده است!

دیدگاه

  1. من فروشنده نیستم ولی نباید موضوع رو یک طرفه دید…
    بهرحال اون فروشنده ای که گوشی قیمت قدیم رو به قیمت جدید میفروشه این موضوع رو در نظر میگیره که برای خرید محصول جدید و فروش اون مجبوره که با قیمت جدید اونا رو بخره و با قیمت قدیم حتی نزدیک اونم نمیتونه بره…من بیشتر در این موضوع بی کفایتی مسئولین رو دلیل صعود قیمت دلار میدونم!

    1. یکطرفه به موضوع نگاه نمی کنم ولی یک جنبه در فروشندگی احترام به مشتری و به نوعی مشتری مداری هست. دلیل نمیشه با بالا رفتن قیمت ها محصولات قدیمی رو هم به قیمت جدید بفروش برسونند. چون به غیر از در نظر گرفتن سود خودشون باید به فکر جیب مردم هم باشند. این مثال برای تمام فروشندگان صدق میکنه. البته هستند فروشندگانی که در حال حاضر با افزایش قیمت ها محصولات خودشون رو به قیمت قبل می فروشند. که خودم با چنین فروشندگانی روبرو شدم. باید بهشون تبریک گفت.
      بحث اصلی تعادل در هر جامعه ای چه اقتصادی و دیگر مسائل ارتباط مستقیم با مسئولین داره که متاسفانه در این بین و قضیه صعود آقای دلار، فقط کارخانجات و وارد کنندگان مورد لطف خرید دلار با قیمت ثابت قرار گرفتند و هیچ تغییری در بحث امرار معاش مردم دیده نمیشه. چون باز هم بیشتر وارد کنندگان به جای فکر به مردم در فکر سود و زیان خودشون هستن!

  2. داداشی تو موقع خرید یه دونه خرید می کنی اما فروشنده از همون محصول ۱۰۰ تا میخره
    مثال
    من ۱۰۰ تا جنس خریدم دونه ای ۱۰۰۰۰ تومن کلا شده ۱۰۰۰۰۰۰ . من دونه ای ۱۱۰۰۰ میفروشم که ۱۰۰۰۰۰ سود کنم
    از این سود اجاره مغازه – اب – برق – تلفن – هزینه حمل و … رو باید بدم
    حالا یهو ارز کرون میشه پول ما ارزشش پایین میاد اگه من به قیمت جدید نفروشم نه میتونم جنس جدید بخرم هزینه هامو بدم
    به قیمت جدید میفرشم که زرر نکنم . کسی که ۲۰۶ ۱۲میلیونی خرید حالا شده ۲۴ تومن باید بده ۱۲ ؟ بخاد ماشین دیگه بگیره ۲۴ ؟! منطقت اینه ؟

    کسیایی به قول شما مقصرن که اجناسو تناژی یا به تعداد میلیونی ذخیره می کنن . اقایونی که ما باید هزینه سیاستاشونو بدیم که تو سودش سهیم نیستیم

    خریدار و فروشنده نه کاره ای هستند نه مقصر

    1. هیچکس نگفته فروشنده ضرر بکنه ولی به نظر شما منطقیه که یک جنس اون هم با قیمت خرید قبل ۲ برابر بشه؟؟ سود داریم تا سود!
      یک نفر میاد سودی سر جنسش میکشه با عقل جور در بیاد نه اینکه قیمتی دو برابر قیمت سطح بین المللی اون جنس رو توی بازار آشفته این روزا بفروشه.
      برای مثال شما برید یک نگاهی به تبلت های کیندل فایر آمازون و نکسوس ۷ گوگل بندازید.چرا باید چند برابر قیمتش توی بازار ایران فروخته بشه! هم با گارانتی و بدون گارانتی که به نظر من همشون که وارد بازار ایران میشن قاچاق هستن ولی یک شرکت با گذاشتن اسم گارانتی قیمتش رو چند برابر میکنه.
      مشکل ما فقط دلار نیست بخدا مشکل ما خودمونیم که برای سود بیشتر حاضریم جیب خودمون رو هم بزنیم.(این شامل مسئول و غیر مسئول هم میشه)

  3. با قسمتی از حرف‌های شما موافقم، ولی به نظر من مشکل اصلی باز هم بی‌کفایتی مسئولین هست که دائم وعده‌های پوچ میدن و راه رو برای فروشندگان گفته شده باز می‌کنند که از این آب گل آلود ماهی بگیرن.

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *