نارضایتی از عدالت فعلی زمینه ساز عدالت واقعی

نویسنده: محمود ظروفچی ارسال شده در: مهدویت بدون دیدگاه ۱۳۹۰/۰۳/۲۹

عدالتخواهی نیاز انسان کامل و به نوعی یک نیاز فطریست که ناخودآگاه می طلبد انسان در راهش قدم بگذارد. و اما در جامعه ی مهدوی، عدالت را می توان بزرگترین دست آورد آن جامعه دانست! جامعه ای که به دور از هر تعصبی فقط و فقط در پی ایجاد برابری و مساوات ، به سوی کمال ره می یابد.

به راستی تا کنون به چه مقدار عدالت در جهان اجرا شده است؟

آیا عدالت فقط قرار گرفتن ثروت های جامعه در دست افراد خاص است؟

آیا کسانی که دم از اجرای عدالت در جوامع می زنند خود انسانهای عادلی هستند؟

آیا سکوت قشر آسیب پذیر جامعه نشان از اجرای بدون نقص عدالت در جامعه است؟

و سوال های دیگر که ذهن هر انسان عدالتخواهی را متوجه و درگیر می کند. جواب تمام این سوال ها را می توان با توجه به قرارگیری هر انسان در جامعه پاسخ داد و آن را با مثال زیر بهتر درک کرد.

با تمرکز امکانات در مکانی خاص و محروم نمودن مناطق دیگر از این امکانات، برابری بین این دو منطقه برقرار نیست و نشانه ی آشکار بی عدالتیست. در دسترس قرار دادن امکانات در هر جامعه ای، صرف وجود مسایل مادی در هر جامعه نیست بلکه نیاز معنوی نیز شامل عدالت است.

چه بسا جامعه ای با قرار دادن امکانات مادی از قبیل پول، کمک هزینه ها و… انسان را اشباع کند، ولی از نگاه دیگر آنها را از ابتدایی ترین حقوق شهروندی خود محروم می کند! پس نمی توان گفت تنها راه ایجاد عدالت و برابری قرار دادن ثروت در اختیار مردم است زیرا این امر خود یک بُعد از عدالت واقعی در جامعه است. حتی می بینیم این امر هم درست اجرا نمی شود و افراد بسیاری در جهان وجود دارند که فاقد هرگونه ثروت هستند و حتی برای هزینه ی امرار معاش خود نیز دچار مشکل می باشند!

عدالت فعلی جهان

پایمالی حقوق معنوی توسط ظالم از اصلی ترین و بارزترین نوع بی عدالتی در جوامع بشریست که اجازه تفکر از فرد را هم می گیرد. نمونه های بسیار زیادی در عصر حاضر دیده می شوند که نام جامعه ی پیشرفته را نیز یدک می کشند. افراد مرفه بی درد که در کانون عدالت تک قطبی جامعه قرار دارند چنین درکی از عدالت را فقط در زاویه دید خود می بینند و چنین می اندیشند، اگر فرصت تفکر در اختیار مردم قرار گیرد، وسیله ای برای به خطر افتادن موقعیتشان (در هر سمتی که هستند) می شود!

چنین جوامعی هیچ وقت به سوی عدالت سوق پیدا نمی کنند مگر اینکه افراد یک جامعه عدالت را طلب کنند و این یک خواسته جدایی ناپذیر از دنیای امروز ماست! نمونه های مختلفی از این بی عدالتی ها در دنیا باعث به وجود آمدن تغییراتی در بنیان یک کشور شده که اکثرا به انقلابهای مردمی ختم شده است. انقلاب هایی که تماما از سوی کسانی هدایت شد که در پی عدالت بودند.

یک نمونه از کشورهایی که به دستخوش همین انقلاب توانست عدالت نسبی را در جامعه نسبت به قبل پایه ریزی کند ایران بود! انقلابی که هر قشری را می شد در آن دید؛ تحصیل کرده، فقیر، مذهبی، روشن فکر و… هر کدام با ذهنیتی که از عدالت داشتند و به عنوان یک فرد تاثیر گذار به دور از طبقه ای که در آن زندگی می کنند، عدالت را طلب کردند و موفق شدند!

در اینجا ذکر یک نکته خالی از لطف نیست که در ایران پس از انقلاب، تغییرات زیادی در عدالت عمومی جامعه انجام گرفت ولی این تغییرات پاسخ گوی نیاز امروز جامعه نیست. زیرا عدالت با توجه به نیاز روز انسان رقم می خورد که عامل اصلی آن رشد و توقع روز به روز جامعه است. پیشرفت علم، دسترسی به امکانات و… تماما نیازهای یک جامعه را تشکیل می دهند و کسی که از این حق محروم شود در حقش ظلم شده و بیان دیگر در حقش بی عدالتی صورت گرفته است.

در این عصر مخصوصا در چند سال اخیر، حتما اخبار چنین رویدادهایی را شنیده اید و یا در جامعه ای بوده اید که در آن بی عدالتی را درک کرده باشید. انقلاب های اخیر چه در جوامع اسلامی-عربی و چه در جوامع پیشرفته و ابر قدرت همچون آمریکا و اروپا، همه و همه یک هدف را دنبال می کنند و آن هم رسیدن به عدالت است!

جوامعی که از صدها طرح و ایده برای گسترش عدالتِ بدون دین پرده برداشته و آن را به مرحله ی اجرا رسانیده اما چه در ابتدای کار یا در انتهای کار به معنای واقعی به بن بست رسیده اند! یکی از این کشورها آمریکا است. این کشور را می توان الگوی چنین ایده هایی دانست.

حال واقعا برای چه چیزی تمام طرح ها و تفکرات فردی و گروهی یک جامعه برای رسیدن به عدالت شکست می خورد؟ جواب آن بسیار راحت است و آن را در فرمایش آیت الله جوادی آملی می توان دید. ایشان می فرمایند: اگر سخن از دین بود، استقلال و عدالت معنا پیدا می‌کند.۱ و همچنین در جای دیگر می فرمایند: عدل یعنی هر چیزی سر جایش قرار گیرد اما جای اشخاص و اشیاء کجاست را کسی که اینها را آفرید می‌داند. ولی دست آنها از وحی که منابع است خالی است از این رو مواد حقوقی را از مبانی و مبانی را از خودشان می گیرند که این هوس‌مدار می‌شود.

به راستی عدالتی که با دین پایه ریزی شود پایدار و در جهت ارزش های انسانی منعطف است! بزرگترین و کامل ترین مثال برای عدالتی همه گیر و دینمدار همان عدالت مهدوی است که در ادامه به آن اشاره می کنم.

عدالت مهدوی

عدالت در جهانی که پر از ظلم و پایمالی حقوق مظلوم است فقط با وجود یک معصوم اجرا می شود و آن کسی نیست جز امام مهدی (عج) که روزی خواهد آمد و آن عدالت را به اجرا خواهد گذاشت. عدالت مهدوی یا عدالتی که با وجود مقدس مهدی موعود (عج)، در جوامع بشری پایه ریزی و نهادینه می شود عدالتیست که انسان تا به حال آن را تجربه نکرده است.

رسول الله (ص) می فرمایند: … قائم در آخرالزمان خروج می کند و زمین را پر از دادگری می کند همچنان که از ظلم و جور پر شده باشد…۲

چگونه می توان جهانی را که اگر انسان های معمولی با ایده های مختلف می توانند در آن عدالت را اجرا کنند به آن حد از ظلم و بی عدالتی خواهد رسید که تمام جهان را در بر گیرد. چنانکه در هرگوشه ای از این جهان و در این عصر، ظلم و ستم و پایمالی حقوق دیگران به وفور دیده می شود! پس می توان به این نتیجه رسید، تنها راه اجرای چنین عدالتی حاکم عادل و معصوم است!

عدالت مهدوی نه تنها در اجتماع، اقتصاد و… اجرا می شود بلکه در اصلی ترین زوایای پنهان و غیرپنهان جهان نیز به اجرا در خواهد آمد. اولین و مهمترین بخش آن نهادینه کردن عدالت فردی در افراد اجتماع است. جایی که می تواند سرمنشا تمام خوبی ها و حتی بدی ها باشد.

همانطور که گفته شد عدالت مهدوی به همینجا ختم نمی شود و تمام عالم را در بر می گیرد. رسول الله (ص) می فرمایند: اگر از عمر دنیا تنها یک شب باقی مانده باشد، خداوند آن شب را به اندازه ای طولانی خواهد کرد، تا مردی از اهل بیت من به حکومت برسد… او زمین را از قسط و عدل پر می کند همان گونه که پیش از آن از ستم و جفاکاری پر شده بود. وی خواسته و مال را برابر پخش می کند و خداوند در آن هنگام بی نیازی را در دل های این امت قرار می دهد…۳

 در چنین جهانی تمام حقوق پایمال شده توسط دیگران بازپس گرفته خواهد شد و قضاوت به صورت جدید و بدون نیاز به دلیل و مدرک توسط صاحب امر به اجرا در خواهد آمد. قضاوتی که به مانند آن در اختیار حضرت داوود (ع) قرار گرفت و ایشان بدون دلیل و مدرک مجرم را از غیر آن تشخیص داده و برای او حکم صادر می کردند. علمی که از جانب خداوند بزرگ در اختیار انبیا قرار گرفت همچنان که در اختیار صاحب زمان (عج) نیز به صورت کامل قرار می گیرد.

تمام این توصیفات نمونه ای بسیار کوچک از عدالت مهدوی است. عدالتی که انسان برای درک آن لحظه شماری می کند. عدالتی که محدود به قدرت، ثروت، مکان و افراد خاص نیست بلکه شامل تمام افراد در تمام جهان می باشد. به امید روزی که با ظهورش دنیا را پر از عدل و داد کند.

انشالله

 _________________________________

۱-فرمایشات جوادی آملی در عبرت نیوز

۲-غیبت نعمانی ص۳۵۰

۳-همان ص ۸۴

۰

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *