[صوت] – علی جان بنه تی پای می دو تا چومان سر

در هر منطقه ای هنر با اشکال مختلف خود نشان دهنده فرهنگ آن منطقه و قوم است. برخی از این هنرها نسل در نسل حیات خود را ادامه می دهد تا به نمادی از آن فرهنگ تبدیل شود. از دیرباز هنر ایران با حب اهل بیت (ع) عجین شده و باعث خلق دستاوردهایی شده که هر فردی باید به آن افتخار کند.

برجسته ترین آنها در قالب شعر و موسیقی نمود پیدا می کند؛ که می تواند در جای جای ایران اسلامی به آن اشاره کرد و آن را مثال زد. یکی از این افتخارات در استان گیلان، شعر و در کنار آن موسیقی گیلکی “علی جان” است. که تقریبا بیشتر گیلک زبانان به واسطه زمزمه های پدرها و مادرهایمان با آن آشنایی داشته و آن را دوست دارند. در ادامه متن شعر و معنی آن را قرار می دهم. با صدای تورج رضاپور

علی جان بنه تی پای می دو تا چومان سر

علی جان بگذار پایت را بر روی دو چشمانم

آخه من تی عاشقم تویی علی می تاج سر

آخر عاشق تو هستم و تو تاج سر منی

چی بگم کی ره بگم فرس مره کی خسته یم

چه بگویم به چه کسی بگویم به دادم برس که خسته ام

ایتا جان بی نفس غریب و دیل شیکسته یم

بدنی بی جان دارم، غریب و دلشکسته ام

تویی بی کسان کس امی امره هم نفس

تو کس همه‌ی بی کسانی و با ما همنفس

جز تو هیچ کس نارم تو به داد من فرس

به جز تو کسی را ندارم تو به داد من برس

علی جان بنه تی پای می دو تا چومان سر

علی جان بگذار پایت را بر روی دو چشمانم

آخه من تی عاشقم تویی علی می تاج سر

آخر عاشق تو هستم و تو تاج سر منی

چی بگم کی ره بگم فرس مره کی خسته یم

چه بگویم به چه کسی بگویم به دادم برس که خسته ام

ایتا جان بی نفس غریب و دیل شیکسته یم

بدنی بی جان دارم، غریب و دلشکسته ام

تویی بی کسان کس امی امره هم نفس

تو کس همه بی کسانی و با ما همنفس

جز تو هیچ کس نارم تو به داد من فرس

به جز تو کسی را ندارم تو به داد من برس

علی تی گدایمه تی عشق مبتلایم

گدای تو ام علی و مبتلا به عشقت

همه ی می دیلخوشی هنه تی خاک پایمه

همه‌ی دلخوشی من این است که خاک پای تو ام

تی محبت به دیل دارم علی که زنده یم

علی با محبت تو که به دل دارم زنده ام

تی هوا ره پر زنم تی باغ ره پرنده یم

به هوای تو پر می زنم و پرنده باغ توام

تویی بی کسان کس امی امره هم نفس

تو کس همه بی کسانی و با ما همنفس

جز تو هیچ کس نارم تو به داد من فرس

به جز تو کسی را ندارم تو به داد من برس

اون قدر شبانده روز تی نام من به لب دارم

آنقدر شبانه روز نامت بر لبم جاریست

چی شبان کی تا سحر تی یاد امره گب دارم

چه شبها که تا سحر با یادت صحبت دارم

دوخانم همش علی می دست دیل فدم تره

صدایت می کنم علی و دست و دلم برای تو

آخه می امید آرزو تویی فرس مره

آخر امید و آرزویم تویی به دادم برس

تویی بی کسان کس امی امره هم نفس

تو کس همه‌ی بی کسانی و با ما همنفس

جز تو هیچ کس نارم تو به داد من فرس

به جز تو کسی را ندارم تو به داد من برس

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *