نبود راهکار مناسب در استفاده از شبکه های ارتباطی

شبکه های اجتماعی را شاید بتوان پراستفاده‌ترین ابزار ارتباطی در فضای مجازی دانست. که البته با افزایش ضریب نفوذ گوشی های هوشمند و به وجود آمدن برنامه های کاربردی این شبکه ها، استفاده از آنها دوچندان شده است. متاسفانه یا خوشبختانه استفاده از این برنامه ها در ایران به حدی بالاست که بعضا سایت های سازنده آنها، ایران را جزو ۱۰ کشور برتر مصرف کننده قرار می دهد. فارغ از طریقه استفاده و آشنایی افراد با این برنامه ها، متاسفانه فرهنگ استفاده آنها هنوز در ایران جا نیافتاده است. شاید دلیل آن را بتوان نو بودن این کاربرد در ایران به واسطه همه گیر شدن گوشی های هوشمند دانست؛ چون هر فردی پس از خرید یک گوشی هوشمند ابتدا به نصب این برنامه ها اقدام می کند!

آب، بابا، فیلترینگ فرهنگسازی ؟!

چندسالی می شود که شبکه های اجتماعی مخصوصا فیسبوک، توییتر و… میان قشر جوان در ایران طرفداران بسیار زیادی پیدا کرده است. به صورتی که اگر کسی در این دوره در شبکه های اجتماعی عضو نباشد انگار از کاروان روبه صعود تکنولوژی عقب مانده است و ممکن است مورد تمسخر هم قرار گیرد!

برخی دلیل چنین تفکری را مدطلبی(یعنی چون دیگران استفاده می کنند من هم باید استفاده کنم) و برخی دیگر مثل من آن را عقده‌گشایی جوانان از بند محدودیت می دانند؛ که الاماشاالله در سیستم محدودیت زای بدون فرهنگسازی ایران دیده می شود. از آنجایی که در این سیستم بزرگ هیچکدام هماهنگ عمل نمی کنند قانونی بودن و یا نبودن فیسبوک و یا هر شبکه ی اجتماعی دیگر بارها زیر سوال می رود. در جاهایی هم مورد نقد توسط کسانی قرار می گیرد که خود عضوی از این سیستم بوده و یا به تعبیری دستی در آتش زیر این آش دارند!