[کتاب] – ۶۴۱۰ روز تنهایی

کتابی دیگر از خانم پونه نیکوی به نام ۶۴۱۰ روز تنهایی! شاعرانگی‌های عاشقانه‌ی زنانِ مردان جنگ!

باران همیشه خاطره‌ای خوش برای ماست / باریده است زیر درختی که جای ماست / می‌خندم و گره می‌زنی بهم / هرچه گل انار که در روستای ماست

[کتاب] – انار سبز، زیتون سرخ

انار سبز، زیتون سرخ کتاب شعری در وصف فرهنگ دفاع مقدس، شهادت، نقش زن در دفاع مقدس به عنوان مادر، همسر و… است که به زیبایی هرچه تمام‌تر توسط خانم پونه نیکوی سروده شده است.

گفته بودی که برنمی گردی، پس از آن شب تو را نمی بینم / بهتر از هر کسی بلد بودی دل تنگ مرا بلرزانی / ردّپای تو را میان حیاط، چند سالی ست سنگ چین کردم / راست گفتی که بر نمی گردی یا مرا خواستی بترسانی؟!

کاش برخی مردم می فهمیدند

برخی  از مردم ما افتخار می کنند که حامی حقوق حیواناتند ولی برای طرافداری از مظلوم قدمی بر نمی دارند و مشکلاتشان را مربوط به خودشان می دانند. برخی از مردم ما حامی طرافداری از حقوق بشر هستند ولی حقوقی را بشری می دانند که حقوق خودشان است نه دیگران! برخی از مردم ما خود را تافته ای جدا بافته از دنیا می دانند؛ چون مدعی اند خون آریایی در رگهایشان جاریست. در حالی کوروش را حامی ضعیفان می دانند که ضعیف را آن گونه می خواهند تعریف می کنند…

کشتار بی گناهان گوش دنیا را کر کرده اما برخی از مردم ما زحمت گوش دادن به فریاد مظلومان را نیز به خود نمی دهند. به راستی این است تمدنی که برخی به پشتوانه ی آن از دستگیری مظلومین شانه خالی می کنند؟! چگونه می شود دید و چیزی نگفت؟ چگونه می شود دید و کاری نکرد؟ چگونه می توان دید و بی تفاوت بود!

یمن در آتش می سوزد و از برخی می شنوم که می گویند: حقشان است! به راستی چه چیز باعث می شود که فکر کنید کشتارشان حق است؟ آیا این نیست که در حال تحسین قاتل هستید؟  در کمال ناباوری می بینم کسانی را که می فهمند در حالی که نمی فهمند! می دانند در حالی که نمی دانند! و در حال ایفا کردن نقش هایی هستند که کارگردان آن دشمنان بشریت‌اند.