نبود راهکار مناسب در استفاده از شبکه های ارتباطی

شبکه های اجتماعی را شاید بتوان پراستفاده‌ترین ابزار ارتباطی در فضای مجازی دانست. که البته با افزایش ضریب نفوذ گوشی های هوشمند و به وجود آمدن برنامه های کاربردی این شبکه ها، استفاده از آنها دوچندان شده است. متاسفانه یا خوشبختانه استفاده از این برنامه ها در ایران به حدی بالاست که بعضا سایت های سازنده آنها، ایران را جزو ۱۰ کشور برتر مصرف کننده قرار می دهد. فارغ از طریقه استفاده و آشنایی افراد با این برنامه ها، متاسفانه فرهنگ استفاده آنها هنوز در ایران جا نیافتاده است. شاید دلیل آن را بتوان نو بودن این کاربرد در ایران به واسطه همه گیر شدن گوشی های هوشمند دانست؛ چون هر فردی پس از خرید یک گوشی هوشمند ابتدا به نصب این برنامه ها اقدام می کند!

جامعه مجازی یا خودکشی مجازی

داستانهای اخیر در مورد شکل جدید حریم خصوصی در فیسبوک باعث شد تا این مطلب که ۲ ماه پیش نوشته شده بودم را منتشر کنم. نوشته ای کوتاه و خودمانی برای کسانی که فکر می کنند با انتشار موارد خصوصی خود به نوعی به آزادی دست پیدا کرده اند اما…

از زمانی که اینترنت به عنوان یک جزء جدانشدنی از زندگی انسان به اصطلاح پیشرفته درآمد، زمان زیادی نمیگذرد. اما در این زمان بسیار کوتاه و کم، آنچنان انسان را دستخوش تغییر کرد که گویی اینترنت از ابتدا وجود داشته و از آن استفاده کرده است. ابتدا با اینترنت ذغالی و وبلاگ هایی که به صورت رایگان هر فردی از آن استفاده می کرد، شروع شد و بعد وبسایتها که با همه گیر شدن سرورهای اشتراکی و پایین آمدن قیمت، استقبال بسیار خوبی از آن شد، ادامه یافت.