توپ در زمین همسایه

متاسفانه یا خوشبختانه تا به این زمان باور پذیرترین رسانه از لحاظ فراگیری اخبار، شایعه و… اینترنت و شبکه های ارتباط جمعی است. این محیط ظرفیت و قابلیت بالایی برای دریافت و انتشار هرگونه خبر اعم از سیاسی، اجتماعی، مذهبی و… را دارا می باشد. در این بین با گستردگی موضوعات و اخبار، تشخیص و ممیزی درست یا غلط بودن آنها با حجم بسیار بالای اطلاعات بسیار سخت است. به صورتی که حتی حرفه ای های این محیط نیز گاها دچار سردرگمی می شوند.

با فراگیر شدن اینترنت در ایران، فرهنگ استفاده از آن مانند دیگر موضوعات، فرهنگ غلطیست که هنوز در ایران جا نیافتاده است. بیشتر کاربران ایرانی محیط مجازی را برای بیان اظهار نظرهای غیرحرفه ای، آن هم براساس احساس و تعصب و بدون داشتن علم کافی در مورد موضوع مورد نظر انتخاب می کنند. همین امر سبب به وجود آمدن تشنج خفیف و در برخی موضوعات بسیار شدید شده که بیشتر در موضوعات سیاسی-اجتماعی دیده می شود. حتما با از این دست مطالب و تصاویر برخورد کرده اید که نویسنده بدون اطلاع از کم و کیف و حتی درست یا غلط بودن آن، دست به انتشار آن می زند.

یک مورد از سخنانی که این افراد در قبال سوال در مورد چرایی انتشار چنین مطالب می زنند، نبود محیط مناسب در جامعه برای بیان دیدگاه هاست!(صرفا سیاسی) و زمانی از صحت و سقم این مطالب سوال می شود به این نکته بسنده کرده و اوضاع جامعه را بهانه ای برای انتشار مطالبی دروغ و بعضا درست قرار می دهند. اما آیا به راستی برای رسیدن به ارضای درونی و فردی خود و کشیدن افرادی دیگر با ترفندهای مختلف به ناکجا آباد، باعث ترمیم و یا تغییر بافت حکومتی می شوید؟!

در این بین استفاده ی ابزاری از تصاویر مختلف رویدادها در جامعه برای ضربه زدن به اشخاص بسیار گسترش پیدا کرده تا جایی که کوچکترین خطا (چه سهوی و یا عمدی) در جامعه، در دست چنین افرادی در کمترین زمان به سوژه ی روز تبدیل شده و آبشخور سیاسیون خارج مرز خواهد شد. چنین امری به معنای واقعی توپ در زمین همسایه انداختن و کلابرداریست. زیرا در برخی اوقات هیچ سندی برای صحت مطالب منتشر شده و دلیلی هم برای انتشار مطالب درست اما ساختارشکن وجود ندارد. زیرا تمام این موضوعات باید در کشور و به صورت رو در رو حل شود نه در یک کلاغ، چهل کلاغ دنیای مجازی…

پاسخ دهید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *

*

code